Atrakcije
/
Stari grad

Kanli Kula

Kanli kulu ( Krvava kulu), monumentalnu tvrđavu u Starom gradu sagradili su Turci nakon 1539. godine. Izgrađena je na mjestu i temeljima  neke ranije tvrđave. U sadašnjem gabaritu djelo je turskih graditelja i sačuvala je najvećim dijelom autentičnu arhitekturu tog doba.

Podignuta na nadmorskoj visini 85m, na sjevernoj strani grada, a svojim položajem i bedemima zaokružuje složen fortifikacioni sistem Starog grada. Dimenzije tvrđave 60x70m, sa ugaonim kulama od grubo pritesanog domaćeg kamena djeluje monumentalno. Neki djelovi zapadnog zida pripadaju periodu rane upotrebe vatrenog oružja.

Turci su joj dali konačan izgled, dok su Mlečani izvršili određene popravke i prigradnje nakon većih oštećenja, posebno 1687. godine, kod osvajanja Herceg Novog poslije dvjestogodišnje turske vladavine. Unutrašnjost tvrđave sadrži dobro očuvanu cistjernu koja je vremenom izgubila prvobitnu namjenu i postala zatvorska ćelija. Na njenim zidovima možemo i danas vidjeti  mnogobrojne crteže raznih tipova galija, predstavu riba, krstova, grbova i datuma. Crteži su urezani u malter, a izveli su ih zatvorenici, posebno u doba Turaka što se može vidjeti po tipu galija koje su Turci koristili u 16. i 17. vijeku.

Unutrašnjost Kanli kule prvi put je restaurirna 1960. godine za Ljetnju pozornicu, možda najljepšu otvorenu scenu na čitavoj Jadranskoj obali, sa hiljadu mjesta i amfiteatrom rijetke ljepote i funkcionalnosti. Tu uspješnu adaptaciju izvršili su arhitekte Milorad Petijević iz Herceg Novog i Katarina Đivović iz Dubrovnika. Tada je arheolog Ilija Pušić izvršio znaćajna sondažna i zaštitna arheološka istraživanja po prostoru scene i gledališta. Projektanti su poštovali vrijednosti arhitekture i kompletnu vizuru tvrđavskih zidina što se ne bi moglo reći za drugu, potpunu adaptaciju, nakon zemljotresa 1979. godine, kada je unutrašnjost tvrđave praktično bila uronula.

Rekonstrukcija cijele tvrđave u postojećem gabaritu izvršena je u venecijanskom duhu, kako kula i zidina, tako i unutrašnjosti. Iako nije zadržala prethodni duh i ambijent stare ljetnje pozornice, savremenoj Ljetnjoj pozornici se ne može oduzeti određena funkcionalnost i likovnost, mada je postignuta na uštrb dijela kulturnog naslijeđa koje je ovaj objekat predstavljao. Projekat sanacije nakon zemljotresa 1979. godine uradio je hercgenovski arhitekta Boris Ilijanić.

Opširnije
Atrakcije